۲۶۶۱۰ مطلب
گزارش الجزیره از تفاوت رویکردهای جیدی ونس و مارکو روبیو در قبال ایران، اسرائیل و لبنان پرده برمیدارد. ونس با رویکردی عملگرایانهتر، از دیپلماسی با ایران، مهار اسرائیل و کاهش تنش حمایت میکند، در حالی که روبیو مواضعی سختگیرانهتر در قبال تهران اتخاذ کرده و بر تضمین امنیت متحدان منطقهای آمریکا تأکید دارد. با وجود این تفاوتها، کاخ سفید هرگونه شکاف داخلی را رد کرده است. این اختلافات احتمالی میتواند بر آینده مذاکرات ایران و آمریکا و معادلات منطقهای تأثیرگذار باشد.
در حالی که تفاهم موقت و ۶۰ روزه میان ایران و آمریکا سایه درگیریهای مستقیم را موقتاً دور کرده است، ایجاد یک کریدور دریایی جدید توسط عمان در خلیج فارس، رقابتهای ژئوپلیتیک منطقه را وارد فاز تازهای کرده است. محسن جلیلوند، تحلیلگر مسائل بینالملل در گفتوگو با فرارو، ضمن بررسی تلاشهای ایران برای جایگزینی مسقط به جای ابوظبی در مناسبات تجاری، تأکید میکند که توقف فعلی درگیریها نه یک صلح پایدار، بلکه صرفاً «زنگ استراحتی» برای تجدید قوای دو طرف است و نباید انتظار معجزه داشت.
بر اساس نظرسنجیهای جدید، جنگ ایران به نامحبوبترین جنگ تاریخ آمریکا تبدیل شده است. این جنگ از همان آغاز با مخالفت بیشتر از حمایت عمومی مواجه بود و اکنون با حمایت خالص منفی ۳۲ درصد، حتی از جنگ ویتنام نیز نامحبوبتر شده است. برای نخستین بار در تاریخ آمریکا، هیچگاه شمار حامیان جنگ از مخالفان آن بیشتر نبوده است. اگرچه بخشی از جمهوریخواهان از جنگ حمایت میکنند، اما اکثریت آمریکاییها، از جمله بسیاری از جمهوریخواهان، خواهان پایان سریع درگیری و دستیابی هرچه زودتر به توافق با ایران هستند.
لبنان به محور اصلی مذاکرات موازی آمریکا با ایران و اسرائیل تبدیل شده و اختلاف میان رویکرد جیدی ونسِ معاملهمحور و مارکو روبیوی سنتی، سیاست واشنگتن را پیچیده کرده است. ایران تلاش دارد مسئله حزبالله را وارد توافق هستهای کند و اسرائیل نگران افزایش نفوذ تهران در لبنان است. در حالی که آمریکا همزمان به دنبال توافق با ایران و مهار بحران لبنان است.
کمیته مشترک ایران و عمان اولین جلسه خود را در مورد مدیریت تنگه هرمز برگزار کرد.
جنگ اخیر ایران و آمریکا ، کشورهای خلیج فارس را با سه چالش اصلی مواجه ساخت: بازسازی اعتماد، بازنگری در راهبردهای تنوعبخشی اقتصادی و مدیریت محیط ژئوپلیتیکی جدید. در حالی که امارات و عربستان به دلیل توان مالی و موقعیت جغرافیایی آسیب کمتری دیدند، بحرین، قطر و کویت با مشکلات بیشتری روبهرو شدند. همزمان، شکافهای درون شورای همکاری عمیقتر شده و کشورهای منطقه بهدنبال یافتن شرکای امنیتی جدید هستند.
سناتور شف نوشت: «توافق» ترامپ دنیای ما را امنتر نکرده و صلح پایدار ایجاد نکرد.
مایک والتز، نماینده آمریکا در سازمان ملل متحد: اگر حکومت ایران برای یک لحظه فکر کند که رئیسجمهور ایالات متحده در حالی که ایران به حملات خود به کشتیرانی بینالمللی ادامه میدهد، بدون واکنش خواهد نشست و فقط نظارهگر خواهد ماند سخت در اشتباه هستند و این را در چند شب گذشته بهوضوح درک کردند.
محسن پاکآیین، سفیر پیشین ایران در آذربایجان، با تأکید بر بیاعتمادی کامل به آمریکا، خواستار ادامه مذاکرات توأم با هوشیاری شد. وی آمریکا را مسئول نقض آتشبس و دخالت در مدیریت تنگه هرمز دانست و گفت تا زمانی که واشنگتن حاکمیت سرزمینی ایران بر تنگه را به رسمیت نشناسد و ناقضان آتشبس را مهار نکند، وضعیت کنونی ادامه خواهد یافت. پاکآیین همچنین از مخالفان داخلی مذاکره خواست تا در این مرحله حساس، بهانه به دست دشمن ندهند.
این گزارش استدلال میکند که نتیجه جنگ ایران و ائتلاف آمریکا–اسرائیل را نباید صرفاً بر اساس میزان خسارات مادی سنجید، بلکه معیار اصلی، دستیابی یا ناکامی در تحقق اهداف سیاسی و راهبردی است. نویسنده معتقد است واشنگتن و تلآویو با هدف مهار یا تغییر رفتار و جایگاه منطقهای ایران وارد جنگ شدند، اما در نهایت نتوانستند ایران را به تسلیم راهبردی وادار کنند و ناچار به پذیرش مذاکرات و عقبنشینی از بسیاری از مواضع حداکثری خود شدند.
