۱۱۰۴ مطلب
با افزایش نگرانیها در تهران، احتمال ازسرگیری جنگ ایران و اسرائیل پیش از انتخابات اسرائیل به یکی از محورهای اصلی ارزیابیهای امنیتی تبدیل شده است. ایران معتقد است توافق اسرائیل و لبنان موقعیت نظامی تلآویو را تقویت و نقش حزبالله را محدود کرده است. همزمان، انگیزههای سیاسی و قضایی بنیامین نتانیاهو برای آغاز دوباره جنگ افزایش یافته است. تهران سه سناریو درباره نقش آمریکا بررسی میکند، اما همچنان معتقد است توان تحمیل هزینههای سنگین به اسرائیل را حفظ کرده و نتیجه جنگ از پیش تعیینشده نیست.
آیزنکوت که ریاست حزب «یاشار» را نیز بر عهده دارد، گفت: «نتانیاهو سخنان زنندهای بر زبان آورد. ایران هیچگونه بمب هستهای در اختیار نداشت. او برای ترساندن افکار عمومی اسرائیل، در حال تحریف واقعیت است.»
دولت ترامپ با وجود بررسی گزینه ازسرگیری حملات نظامی علیه ایران، همچنان دیپلماسی را ترجیح میدهد و آماده تمدید مهلت مذاکرات است. در شرایطی که تهران با تکیه بر اهرم تنگه هرمز و حفظ مواضع هستهای خود، قدرت چانهزنی بیشتری یافته، مذاکرات از پرونده هستهای فراتر رفته و موضوعاتی چون امنیت هرمز، داراییهای بلوکهشده و آتشبس را نیز دربر گرفته است. همزمان، پرونده ایران به محور اصلی رقابتهای انتخاباتی اسرائیل و جدال نتانیاهو با رقبایش تبدیل شده است.
حمایت از اسرائیل که روزگاری خط قرمز غیرقابل عبور سیاستمداران آمریکایی بود، حالا در حال تبدیل شدن به یک پاشنه آشیل است. با چرخش بیسابقه ۸۰ درصد از دموکراتها و ریزش شدید حمایت در میان جوانان، زنگ خطر برای تلآویو به صدا درآمده است؛ آیا دوران فرار از مجازات و حمایت چشمبسته به پایان رسیده است؟
بنیامین نتانیاهو، نخست وزیر اسرائیل، و کاتس، وزیر دفاع، از نیروهای مستقر در «منطقه امنیتی» در جنوب لبنان بازدید کردند.
وزیر جنگ اسرائیل بیان کرد: نتانیاهو به ترامپ گفت که اسرائیل از منطقه امنیتی در جنوب لبنان عقبنشینی نخواهد کرد و آن را «منافع ملی و استراتژیک اسرائیل» دانست.
بسیاری از اسرائیلیها تلاش ترامپ برای توافق با ایران را نوعی خیانت تلقی کرده و اکنون این پرسش را مطرح میکنند که آیا هنوز هم میتوان ترامپ را نزدیکترین متحد اسرائیل در کاخ سفید دانست یا خیر.
جان کری اظهار کرد که نخستوزیر اسرائیل این پیشنهاد را مستقیماً به باراک اوباما، رئیسجمهور پیشین آمریکا، ارائه کرده بود و او نپذیرفت.
نتانیاهو در جلسه کابینه اسرائیل گفت: «به ندرت روزی میگذرد که اردوغان خواستار نابودی اسرائیل نشود.»
این گزارش استدلال میکند که نتیجه جنگ ایران و ائتلاف آمریکا–اسرائیل را نباید صرفاً بر اساس میزان خسارات مادی سنجید، بلکه معیار اصلی، دستیابی یا ناکامی در تحقق اهداف سیاسی و راهبردی است. نویسنده معتقد است واشنگتن و تلآویو با هدف مهار یا تغییر رفتار و جایگاه منطقهای ایران وارد جنگ شدند، اما در نهایت نتوانستند ایران را به تسلیم راهبردی وادار کنند و ناچار به پذیرش مذاکرات و عقبنشینی از بسیاری از مواضع حداکثری خود شدند.
