چرا تصویر دایناسور در خراسان رضوی نمیتواند واقعی باشد؟
تصویری که در فضای مجازی خبرساز شده، در نگاه اول شاید واقعی به نظر برسد اما وقتی پای آناتومی، نحوه حرکت و شرایط زیست این جانور وسط بیاید ماجرا شکل دیگری پیدا میکند
فرارو- انتشار تصویری با عنوان دایناسور در خراسان رضوی به شکلی باورنکردنی بازتاب پیدا کرد و باعث شد اداره کل حفاظت محیط زیست خراسان رضوی رسما آن را تکذیب کند.
به گزارش فرارو؛ ویدئوها و تصاویر دستبهدست شده موجودی بزرگ و خزنده را در بیابانهای خشک و کمپوشش این استان نشان میدهند اما تقریبا در همان نگاه اول مشخص است با تصاویری ساختهشده توسط هوش مصنوعی مواجه هستیم. ترکیب نور اشتباه و نداشتن سایه ساختگی بودن تصویر را اثبات میکنند با این حال اگر کسی جفت پاهایش را در یک کفش کرد و اصرار داشت آنچه دیده واقعی است، میتوانید از منظر علمی و اشاره به آناتومی بدن دایناسورها ثابت کنید وجود چنین پدیدهای از اساس غیرممکن بهنظر میرسد.
۱. بررسی آناتومی؛ چرا شکل پاهای این عکس با لگن دایناسورها تناقض دارد؟
اگر به بخش پایینتنه و موقعیت پاهای حیوان در تصویر دقت کنید، متوجه یک ایراد فاحش آناتومیک میشوید. پاها بهشدت از یکدیگر فاصله دارند و در وضعیت زاویهداری قرار گرفتهاند که با ساختار لگن دایناسورها کاملا متناقض است.
یکی از ویژگیهای کلیدی که دایناسورها را از خزندگانی مانند مارمولکها و کروکودیلها متمایز میکرد، توانایی عمودی ایستادن آنها بود. استخوان ران دایناسورها دقیقا زیر مفصل لگن قرار میگرفت تا وزن سنگین بدن را تحمل کند. موجودی که در عکس دیده میشود با این فاصله زیاد بین پاها، مرکز ثقل ناپایداری دارد و اصلا نمیتواند گام درست بردارد، چه برسد به اینکه روی دو یا چهار پا به این شکل راه برود.
چنین موجودی حتی اگر از انقراض ۶۶ میلیون سال پیش جان سالم بهدر برده بود، در اقلیم خشک خراسان رضوی حتما ظرف چند روز تلف میشد
۲. خطای هوش مصنوعی در طراحی دم و عدم حفظ تعادل حیوان
دم غیرطبیعی حیوان مشکل بعدی است. دم در دایناسورها نقش «وزنه تعادل» را ایفا میکرد تا وزن سنگین سر و گردن را جبران کند. دم حیوان در این تصویر به شکلی شلاقی، فوقالعاده بلند و نامتناسب با بقیه بدن کشیده شده است.
چنین دمی از نظر بیومکانیک، نه تنها کمکی به تعادل حیوان نمیکند بلکه به دلیل وزن زیاد و ساختار شل و آویزانش روی زمین کشیده شده و مانع حرکت سریع موجود میشود. ظاهرا هوش مصنوعی بدون در نظر گرفتن مهرههای دمی و عضلات نگهدارنده، صرفا یک خط طویل روی تصویر رسم کرده است.
۳. شباهت ناشیانه تصویر به دایناسورهای ایگوآنودون و ادومونتوسور
شکل کلی بدن، گردن و پوزه حیوان یادآور خزندگان گیاهخوار گروه «اورنیتوپودها» (مانند ادومونتوسور یا ایگوآنودون) است اما تناقضات آشکاری میان این تصویر و نمونههای واقعی کشفشده وجود دارد.
مثلا دستهای موجود به شکلی تحلیلرفته و شبیه به دو تکه گوشت بیمصرف آویزان شدهاند و بافت پوست و سایهروشنهای روی بدن حیوان هیچ هماهنگی با نور طبیعی محیط بیابانی خراسان ندارد و فاقد جزئیات واقعی آناتومی عضلانی است.
۴. آیا شرایط زیستمحیطی خراسان امکان حیات دایناسور را دارد؟
دایناسورهای گیاهخوار بزرگجثه با این آناتومی (گردن دراز و جثه عظیم)، به میزان عظیمی از پوشش گیاهی، هوای مرطوب و منابع آبی فراوان نیاز داشتند. آنها در دورههایی مانند ژوراسیک و کرتاسه، در دشتهای سرسبز، جنگلهای انبوه و محیطهای دلتایی زندگی میکردند.
اقلیم کنونی بیابانهای خراسان رضوی، منطقهای خشک و نیمهخشک با پوشش گیاهی فقیر است. چنین موجودی حتی اگر از انقراض ۶۶ میلیون سال پیش نجات پیدا میکرد، در چنین اقلیم خشک و بیرحمی تنها ظرف چند روز به دلیل کمبود شدید غذا و آب تلف میشد.
