ترنج موبایل
تبلیغات
کد خبر: ۹۹۶۲۲۰

ترامپ ناخواسته به تهران گفت که اگر سلاح هسته‌ای داشته‌باشید در امانید

ترامپ ناخواسته به تهران گفت که اگر سلاح هسته‌ای داشته‌باشید در امانید

دونالد ترامپ دیروز، در حالی که مشغول بازدید از خرابی‌های ناشی از تغییرات اعمال‌شده توسط خودش در «بال شرقی» کاخ سفید بود، چنین اظهارات فی‌البداهه‌ای را درباره مسائل مربوط به بازدارندگی هسته‌ای مطرح کرد.

تبلیغات
تبلیغات

فرارو- دونالد ترامپ عملاً به ایران گفت که سلاح هسته‌ای بسازد. او همچنین ممکن است اطلاعاتی طبقه‌بندی‌شده درباره کره شمالی را فاش کرده باشد. 

به گزارش فرارو، تام نیکولز در یادداشتی در آتلانتیک نوشته است: «هر کسی ممکن است گاهی حواسش پرت شود و حرف‌هایی را به زبان بیاورد که شاید بهتر بود گفته نمی‌شدند؛ مثلاً دوستی که از شدت هیجان، راز یک جشن غافلگیرکننده را لو می‌دهد، یا همکاری که شایعاتی نامناسب و ناخوشایند درباره محیط کار را بازگو می‌کند. یا اگر رئیس‌جمهور ایالات متحده باشید، ممکن است آماری از زرادخانه هسته‌ای یک کشور رقیب را فاش کنید و سپس اذعان کنید که آن سلاح‌ها حتی اگر تعدادشان نسبتاً کم باشد به‌شدت کارآمد و مفید هستند. 

دونالد ترامپ دیروز، در حالی که مشغول بازدید از خرابی‌های ناشی از تغییرات اعمال‌شده توسط خودش در «بال شرقی» کاخ سفید بود، چنین اظهارات فی‌البداهه‌ای را درباره مسائل مربوط به بازدارندگی هسته‌ای مطرح کرد. خبرنگاری از او پرسید که آیا دوباره با کیم جونگ‌اون، رهبر کره شمالی، نامه‌نگاری می‌کند یا خیر؛ اشاره‌ای به آن رابطه دوستانه و صمیمانه‌ای که پیش‌تر از طریق تبادل نامه میان رئیس‌جمهور و دیکتاتور پیونگ‌یانگ شکل گرفته بود. ترامپ در پاسخ گفت: «نمی‌توانم این را به شما بگویم. اما من با او رابطه خوبی دارم. و می‌دانید چه؟ اینکه با او کنار می‌آیم و رابطه خوبی دارم، چیز خوبی است؛ نه چیز بدی.» 

«کنار آمدن» با یک دیکتاتور که کشوری را اداره می‌کند که عملاً یک اردوگاه زندان است، به خصوص کشوری با زرادخانه هسته‌ای، همیشه «چیز خوبی» نیست. اندازه این زرادخانه در پیونگ یانگ یک راز محرمانه است، اما بی‌اهمیت نیست: کارشناسانی که از منابع آزاد کار می‌کنند، حدس‌های مختلفی زده‌اند، معمولاً در محدوده تقریباً ۶۰ سلاح هسته‌ای.»

در ادامه این یادداشت آمده است: «با این حال، ترامپ ناگهان آماری دقیق را بر زبان آورد. رئیس‌جمهور گفت: «او ۵۷ سلاح هسته‌ای بسیار قدرتمند دارد.» این عددی بسیار مشخص است؛ جامعه اطلاعاتی تقریباً هرگز چنین ارقام دقیقی را اعلام نمی‌کند و در عوض، دامنه‌ای از برآوردهای محتمل را ارائه می‌دهد. ممکن است ترامپ این عدد را از خودش درآورده باشد، یا شاید آن‌طور که جفری لوئیس، کارشناس کنترل تسلیحات، مطرح کرده درباره بخشی از زرادخانه پیونگ‌یانگ صحبت می‌کرده، و یا اینکه دارد مطلبی را که در جلسه‌ای محرمانه دیده و متوجه نشده، به‌صورت درهم‌وبرهم و اشتباه بازگو می‌کند. در نهایت، لوئیس در رشته‌پیام‌هایی در شبکه‌های اجتماعی چنین تأمل کرد: «ترامپ سعی دارد رازی را که شنیده به ما بگوید، اما من هرچه فکر می‌کنم، سر درنمی‌آورم که منظورش چیست.» 

بدیهی است که ترامپ در جریان تحولات مربوط به زرادخانه هسته‌ای کره شمالی قرار گرفته است؛ با این حال، به‌طرز عجیبی بی‌خیال به نظر می‌رسد. شاید حجم این ذخایر اندک باشد، اما خطرناک است. زرادخانه این کشور حتی با همین حجمِ تخمینیِ فعلی، قادر است جان ده‌ها میلیون نفر را در آسیا بگیرد؛ و دیری نخواهد پایید که کره شمالی بتواند با موشک‌های دوربردِ مجهز به کلاهک هسته‌ای، خاک ایالات متحده را هدف قرار دهد. 

با این وجود، دغدغه اصلی رئیس‌جمهور ظاهراً مقصر دانستن سایر رهبران و مسئولان در قبال این وضعیت بود و او به همگان اطمینان می‌داد که اوضاع کاملاً روبه‌راه است. 

هرگز نباید اجازه می‌دادند چنین اتفاقی بیفتد. هرگز نباید اجازه آن را می‌دادند. اگر من رئیس‌جمهور بودم، اجازه نمی‌دادم. اما او آن‌ها را در اختیار دارد. من رابطه بسیار خوبی با او دارم. نمی‌توانم اجازه دهم ایران به سلاح هسته‌ای دست پیدا کند. من کیم جونگ‌اون را خیلی خوب می‌شناسم و اوضاع برایش خوب پیش خواهد رفت. تا زمانی که رئیس‌جمهوری باهوش داشته باشیم، اوضاع او هم خوب خواهد بود. اگر رئیس‌جمهوری احمق داشته باشیم، آن‌وقت احتمالاً اوضاع برایش چندان خوب پیش نخواهد رفت. 

البته واژه‌های «باهوش» و «احمق» در اینجا نیاز به کمی واکاوی دارند. وقتی ترامپ می‌گوید «باهوش»، منظورش من هستم، و وقتی می‌گوید «احمق»، منظورش کسی غیر از من است. آنچه او تلویحاً می‌گوید این است که اگرچه زرادخانه هسته‌ای کره شمالی بسیار خطرناک است، اما او هیچ قصدی برای درگیر شدن با آن بمب‌ها یا آن رژیم ندارد و رؤسای جمهور آینده اگر خلاف این عمل کنند، احمق خواهند بود. 

ترامپ هرگز نمی‌گوید که چگونه می‌خواست برنامه هسته‌ای کره شمالی را متوقف کند؛ و با وجود خونسردی فعلی‌اش نسبت به تسلیحات هسته‌ای کره شمالی، تأکید کرده است که ایران نباید به سلاح هسته‌ای دست یابد، زیرا… خب، استدلال او برای این رویکرد دوگانه روشن نیست. »

تام نیکولز در ادامه می افزاید: «احساسات ترامپ هرچه که باشد، اظهارات ناشیانه او (و افشای بی‌مورد اطلاعاتی که احتمالاً طبقه‌بندی‌شده بوده‌اند) به‌وضوح نشان داد که او تا چه حد سلاح‌های هسته‌ای را نماد جایگاه و پرستیژ می‌داند؛ و پیامی کاملاً شفاف به ایران مخابره کرد: بازدارندگی هسته‌ای حتی با داشتن تنها چند بمب کارآمد است. اگر می‌خواهید در امان باشید و از همان احترامی برخوردار شوید که آمریکا برای کره شمالی قائل است، هرچه سریع‌تر به سلاح هسته‌ای دست پیدا کنید. 

ایران و کره شمالی عملاً متحد یکدیگرند و به احتمال زیاد، مقامات کره شمالی پیش‌تر چنین سخنانی را با دوستان خود در تهران در میان گذاشته‌اند. به یاد آورید زمانی که ناتو در سال ۲۰۱۱ مداخله نظامی خود را در لیبی آغاز کرد، مقامات پیونگ‌یانگ اظهار داشتند که معمر قذافی، رهبر لیبی، باید برنامه هسته‌ای خود را حفظ می‌کرد و آن را در ازای وعده‌های غرب از دست نمی‌داد. 

چند ماه بعد، قذافی به خیابان کشیده شد و به دست مردم خودش تکه‌تکه گردید. به گفته یکی از پژوهشگران، کره شمالی‌ها هنگام تماشای سرنوشت کشورهایی همچون عراق و لیبی سرنوشتی که جمهوری دموکراتیک خلق کره با در اختیار داشتن سپر هسته‌ای از آن گریخته بود احتمالاً هم احساس «نگرانی» می‌کردند و هم «رضایتی عمیق از عملکرد خود» داشتند. 

و اکنون رئیس‌جمهور کنونی ایالات متحده، خرد راهبردی کره شمالی را تأیید کرده است: ترامپ به جهانیان نشان داده که حتی یک زرادخانه هسته‌ای کوچک نیز آمریکا را از اقدام نظامی بازمی‌دارد؛ و در مورد ترامپ، دشمنانی که به سلاح هسته‌ای دست می‌یابند، حتی نامه‌هایی سرشار از تملق و دیدارهایی ارزشمند از سوی قدرتمندترین مرد روی زمین دریافت می‌کنند. اگر از آن سلاح‌ها دست بکشید همان‌طور که ایرانیان تاکنون چنین کرده‌اند نتیجه‌اش ویرانی، تلاش برای تغییر رژیم و درخواست تسلیم بی‌قید و شرط خواهد بود. 

اما اگر بمب هسته‌ای بسازید، با تحریم‌ها و دشواری‌های دیگر روبرو خواهید شد، ولی دیگر خبری از بمب‌افکن‌های رادارگریز که کشورتان را در هم بکوبند، نخواهد بود. رژیم شما بقا می‌یابد و پس از آنکه همگان به ایده وجود یک قدرت هسته‌ای دیگر در جهان عادت کردند، درخواست‌ها و پیشنهادهایی برای مذاکره دریافت خواهید کرد. 

و اگر آمریکا رئیس‌جمهوری «باهوش» داشته باشد، شاید حتی یکی دو نامه عاشقانه هم نصیبتان شود.»

تبلیغات
تبلیغات
ارسال نظرات
تبلیغات
تبلیغات
خط داغ
تبلیغات
تبلیغات