۱۶۱۹ مطلب
فعال سیاسی اصلاحطلب گفت: «پیروزی یا شکست هر دو میتوانند همزمان فرصت یا تهدید باشند. اینگونه نیست که با یک پیروزی به اوج و قله رفت و ماندگار ابدی شد، یا با یک شکست در قعر دره فرو رفت و درمانده ابدی شد. به علاوه این جنگ که تمام نشده است. چون نه صلحی رخ داده و نه حتی آتشبسی رسمی به وجود آمده است. فقط ترک عملیات مستقیم نظامی است. بدتر اینکه حتی مثل پیش از جنگ هم نیست، چون این تجاوزات قبح و تابوی جنگ را شکسته است.»
عباس عبدی گفت: علم پزشکی که این همه در دنیا پیشرفت کرده است، اما اینجا یک متخصص علف میآورند که درمورد روانشناسی جنگ صحبت کند. این فاجعه است.
«گویی پاک کردن صورت مساله، موجب حل آن میشود. آشغالها را زیر فرش پنهان میکنند. جالب است که همزمان به جای دسترسی به اطلاعات واقعی، اقدام به دادن اطلاعات نادرست و غلط و مخدوش میکنند.»
«هنگامی که خیانتهایی مثل آنچه در این جنگ دیدیم، رخ میدهد و بلافاصله چنین طرح قانونی تصویب میشود، به معنای آن است که وضعیت به وجود آمده ناشی از ضعف و نبودن قانون است و مسوولیت این مساله مستقیما به عهده خود نمایندگان است که پیشبینی این کار را نکرده بودند.»
فعال سیاسی اصلاحطلب عجیبترین و غیرمنتظرهترین پدیده تجاوز نظامی اخیر را، «نفوذ امنیتی» دانست.
فعال سیاسی اصلاحطلب نوشت: «شهروندان به ویژه اغلب آنان که بهطور طبیعی نگاه به آینده دارند، میپرسند که خب! آینده چه خواهد شد؟ سرمایهگذار و آیندهنگر حالت بدبینانه را مبنای کار خود قرار خواهد داد. تجربه گذشته نشان میدهد که این وضع ناپایدار است، به همین علت هم آنان جنگ را آغاز کردند.»
«سیاست رسانهای باید متکی بر عواملی باشد که این مفهوم را بازتاب دهد. بیان گزارههایی همچون تاکید بر انتقامگیری یا خواندن سرودهای حماسی کشورهای عربی یا آوردن افرادی معدود و حتی کممایه یا با خطاهای تحلیلی فراوان برای شرح این تجاوز، همگی خلاف این راهبرد و سیاست است.»
فعال سیاسی اصلاحطلب گفت: «انسجام ملی چیزی نیست که در شرایط جنگی تازه بخواهیم آن را ایجاد کنیم؛ مگر اینکه برگردیم به بنیانهای وحدت و انسجام ملی. این کار در شرایط کنونی امکانپذیر است.»
فعال سیاسی اصلاحطلب با بیان اینکه «آقای صدیقی میگوید هیچ دخالتی در پرونده بستگانش نمیکند، مزیت نیست»، نوشت: «او سعی کرده از خود رفع مسئولیت کنند و خود را در برابر قانون خاضع نشان دهد.»
فعال سیاسی اصلاحطلب گفت: «انتخابات ۷۶ در فضایی رخ داد که حکومت درکی از واقعیت جامعه نداشت. آنجا بود که باید این درس را میگرفتند که بدون درک جامعه نمیتوانند کاری کنند. هم حکومت در سال ۷۶ و هم ما این برداشت را داشتیم که… آقای خاتمی گفتند ما میآییم و ۳-۴ میلیون رأی میآوریم و با همان رای زندگی سیاسی میکنیم. اما بعدا با این تعداد رأی مواجه شدند.»
