۱۳۵ مطلب
سال ۲۰۲۵ با عبور شمار سیارههای فراخورشیدی تاییدشده از مرز ۶۰۰۰ مورد، به یکی از پرهیجانترین سالها در تاریخ اخترشناسی تبدیل شد؛ سالی که کشفیات تازه، از سیارههای دوتایی و دنیاهای گدازهای گرفته تا امیدها و تردیدها درباره وجود حیات، نگاه دانشمندان به شکلگیری و سرنوشت سیارهها را دگرگون کرد.
دانشمندان موفق به کشفی شدند که از سرنوشت تلخ کره زمین حکایت دارد.
دانشمندان با تلسکوپ جیمز وب، سیارهای عجیب و غنی از کربن را کشف کردهاند که در مدار یک ستاره نوترونی چرخان قرار دارد. ساختار کشیده و جو منحصر بهفرد این سیاره، مدلهای شکلگیری سیارهها را ناکارآمد کرده است.
دانشمندان با بازسازی ترکیب شیمیایی سیارهی فرضی «تیا» سرنخی تازه از برخورد سهمگین آن با زمین یافتهاند؛ برخوردی که میلیاردها سال پیش نهتنها چهرهی سیاره ما را تغییر داد، بلکه به پیدایش ماه نیز انجامید.
همینطور که ستارگانی مانند خورشید، هیدروژن خود را تمام میکنند، شروع به انبساط و خنک شدن میکنند و اصطلاحا به «غولهای سرخ» تبدیل میشوند. برای خورشید، این تغییر چشمگیر در حدود پنج میلیارد سال دیگر پیشبینی میشود.
مطالعات اخترشناسان نشان میدهد ستارههای در حال مرگ ممکن است سیارههای اطراف خود را بخورند.
«یکی از توضیحات ممکن، وجود سیارهای نادیده است؛ احتمالاً کوچکتر از زمین و بزرگتر از عطارد، که در نواحی بیرونی منظومهی شمسی به دور خورشید میچرخد.»
این مطالعه روی یکی از اجرام اسرارآمیز فضا موسوم به «نقاط قرمز کوچک» تمرکز کرده که روشنایی آن بهطور قابلتوجهی افزایش یافته است.
یک تیم بینالمللی از ستارهشناسان با استفاده از تلسکوپ فضایی جیمز وب (JWST) موفق شد ویژگیهای شگفتانگیزی از سیاره سرگردان SIMP-0136 آشکار کند؛ جرمی که حدود ۱۲ برابر جرم مشتری دارد و در فضایی خالی از ستاره، آزادانه حرکت میکند.
برای نخستین بار، ستارهشناسان موفق شدند تولد یک سیاره را در دل حلقههای غبار یک ستاره جوان ثبت کنند.
