۷۲ مطلب
ایران بیشتر نفت خود را به چین میفروشد و جریان فروش نفت ایران به این کشور هیچگاه از زمان اعمال تحریمهای ترامپ در ۲۰۱۸ متوقف نشدهاست. طبق گفته یکی از تحلیلگران کپلر، چین تمایل بیشتری برای واردات نفت خام ایران دارد و نگران تحریمهای ثانویه آمریکا بهخاطر معامله با ایران نیست، چون بهنظر میرسد ظرفیت واشنگتن با روسیه پر شدهاست.
اتفاقات بعد از تحریم ایران این بار از سر تصادف چنان پیش رفت که اصلا نیازی نبود کشورهای دیگر کاری برای جای خالی نفت ایران بکنند. درواقع جای خالی وجود نداشت و کرونا بلایی بر سر تقاضای نفت آورد که جا برای خود سعودی و امارات و دیگران هم تنگ شد.
براساس اعلام «پترو لجستیک»، صادرات نفت ایران در دسامبر گذشته به بالاترین میزان از مارس گذشته رسید و انتظار میرود برای اولین بار از آوریل ۲۰۱۹، فراتر از ۶۰۰ هزار بشکه در روز طی ماه جاری برود.
بر اساس آمارهای گمرک چین، ایران هشتمین تامین کننده نفت چین به شمار میرود.
با توجه به اینکه میزان درآمد نفتی دولت در سال ۹۸ بر مبنای صادرات ۱.۵ میلیون بشکهای نفت بر مبنای قیمت هر بشکه نفت ۵۴ دلار تنظیم شده بود، باید گفت صرفا حدود ۳۰ درصد رقم درنظر گرفته شده، محقق شده است. به عبارت دیگر، دولت در محاسبه درآمد نفتی سال ۹۸، دچار حدود ۷۰ درصد بیش برآورد شده است، اتفاقی که تحقق آن کاملا قابل پیش بینی بود.
دست اندرکاران این گروه لابیگری، ماموریتشان در ایران را «یک موفقیت بزرگ» دانستند. چون بعد از این ماموریت، گروه یادشده از یافتههای خود برای منصرف کردن شرکتها و بازرگانان از سرمایهگذاری در ایران استفاده کرد و برای این شرکتها و افراد هشدار فرستاد. امری که دقیقا دولت آمریکا هم آن را انجام داده است.
اما تغییرات و تحولات صنعت انرژی در آمریکا و دیگر کشورهای نفتی مانند عربستان و روسیه، کارایی این محاسبه احتمالی را زیر سوال برد. به نحوی که هم اکنون، به رغم تحریم شدن نفت ایران، سازمان اوپک اجرای توافق کاهش تولید نفت را ادامه میدهد. معنای این کار این است که بازارهای نفت حتی با غیاب نفت ایران، عمیقا از افزایش عرضه نفت رنج میبرند. رنجی که با تداوم افزایش تولید نفت آمریکا در آینده بیشتر خواهد شد.
آدریان دریا نخستین نفتکش ایرانی است که با وجود تحریمهای آمریکا، جلوی دیدگان همه جهان از ایران به سوریه نفت منتقل کرد. اگر این نفتکش به سلامت به ایران برگردد، سابقه مهمی در شکستن دیوار تحریمها خواهد بود.
به موجب توافقات چین و ایران، طرف چینی یک سوم پول نفت ایران را به یوان پرداخت میکند و ایران میتواند این پول را به ارزهای دیگر (غیر از دلار) تبدیل کند. یک سوم دیگر پول نفت ایران نیز در قالب کالا به ایران پرداخت میشود. یک سوم آخر هم به شرکتهای چینی که در ایران پروژههای عمرانی انجام میدهند، پرداخت میشود. چینیها قبلا برای خرید نفت ایران تا ۵۰ درصد تخفیف میگرفتند. اما در توافق جدید، نفت ایران به قیمت بازار به چین فروخته خواهد شد.
اروپاییها معتقدند که تداوم صادرات نفت، یکی از مطالبات اصلی ایران است که در برجام هم تضمین شده بود. با این حال، آنان در شرایط کنونی میگویند هند و چین مسئول خرید نفت ایران هستند نه اروپا. زیرا اروپا در حال حاضر مشتری نفت ایران نیست.
