۷۵۰ میلیون نفر در معرض خشکسالی شدید؛ پژوهش جدید زمان “روز صفر آب” را پیشبینی میکند.
۹۰۸ مطلب
۷۵۰ میلیون نفر در معرض خشکسالی شدید؛ پژوهش جدید زمان “روز صفر آب” را پیشبینی میکند.
ایران در گرداب خشکسالی گرفتار شده؛ جایی که تغییرات اقلیمی، برداشت بیرویه آب و سیاستهای ناکارآمد در هم آمیخته و منجر به بحران انرژی شده است. بدون تحولات اساسی در مدیریت منابع، آینده انرژی پایدار ایران در خطر است.
یک فعال حوزه محیطزیست با بیان اینکه برداشتهای بیرویه از منابع آبی بحران در پی خواهد داشت، گفت: یکی از آثار برداشتهای بیرویه منابع آبی چه به لحاظ زیرزمینی و چه به لحاظ سطحی، فرسایش و شوری خاک است. نتیجه چنین اقداماتی تولید ریزگردها خواهد بود. هنگامی که تالابها، رودخانهها و اراضی کشاورزی خشک شوند، نتیجهای در پی ندارد جز اینکه این اراضی به زمینهایی تبدیل میشوند که مستعد تولید ریزگردها و کانونهای گردوغبار هستند.
کاهش ۴۰ درصدی بارشها و خالی بودن ۶۴ درصدی سدها، ایران را وارد پنجمین سال خشکسالی کرده است؛ پیشبینیها نیز از تداوم این روند در پاییز حکایت دارند، اما درباره زمستان روایت دیگری مطرح میشود.
«ایران در میان آنچه به اصطلاح کمربند خشک زمین خوانده میشود، واقع شده است و ما دیر زمانی است که با چالشهایی مواجه هستیم؛ اما در طول سه دهه گذشته دمای هوا ۱.۸ سانتیگراد افزایش یافته و در طول پنج سال گذشته، شاهد کاهش ۳۰ درصدی بارشها بودیم. اکنون ما تقریبا در پنجمین سال پیاپی خشکسالی هستیم.»
رئیس موسسه تحقیقات آب گفت: میزان بارشهای فصل پاییز کمتر از وضعیت نرمال خواهد بود، این میزان در بخشی از مناطق مهم کشور مانند نواحی شمالی با کاهش بیشتری همراه میشود.
بارورسازی ابرها، این روزها در کنار خشکسالی ایران، به یکی از چالشهای پیچیده منابع آب تبدیل شده است؛ موضوعی که استفاده از فناوریهای نوین را در پاسخ به بحران آب ایران مورد مناقشه قرار داده است.
خشکسالی بیسابقه و نبود فرصتهای شغلی در روستاها، موج تازهای از مهاجرت به شهرها را رقم زده است؛ موجی که در صورت بیتوجهی، حاشیهنشینی و ناامنی غذایی را به بحران ملی تبدیل میکند
خشکسالی و پایین آمدن سطح آب دریاچه سد موصل در شمال عراق به کشف ۴۰ آرامگاه باستانی منجر شد، که قدمت آنها بیش از دو هزار سال برآورد میشود.
«این روزها تهران با بحران آب شهری دستوپنجه نرم میکند. غالباً درباره ضرورت صرفهجویی آب یا کاهش تراز آبِ سدهایی که نیاز شهر را تأمین میکنند میشنویم، اما مسئله مصرف نابرابر در داخل شهر غالباً نادیده گرفته میشود. کافی است تفاوت بارز بین شمال و جنوب تهران را در نظر بگیریم.»
