۲۵۶ مطلب
با ازسرگیری جنگ ایران و آمریکا، کنگره آمریکا به صحنه اصلی اختلافات داخلی بر سر این جنگ تبدیل شده است. دموکراتها با متوقف کردن بررسی لایحه بودجه دفاعی، دولت ترامپ را به آغاز جنگ بدون مجوز کنگره متهم کرده و خواستار بازگشت به دیپلماسی شدهاند. همزمان، درخواست بودجههای جدید جنگی و تفسیر دولت از قانون اختیارات جنگی با مخالفت حقوقی و سیاسی روبهرو شده و سرنوشت بودجه دفاعی، تأمین مالی جنگ و اختیارات رئیسجمهور را در هالهای از ابهام قرار داده است.
حمایت از اسرائیل که روزگاری خط قرمز غیرقابل عبور سیاستمداران آمریکایی بود، حالا در حال تبدیل شدن به یک پاشنه آشیل است. با چرخش بیسابقه ۸۰ درصد از دموکراتها و ریزش شدید حمایت در میان جوانان، زنگ خطر برای تلآویو به صدا درآمده است؛ آیا دوران فرار از مجازات و حمایت چشمبسته به پایان رسیده است؟
بر اساس نظرسنجیهای جدید، جنگ ایران به نامحبوبترین جنگ تاریخ آمریکا تبدیل شده است. این جنگ از همان آغاز با مخالفت بیشتر از حمایت عمومی مواجه بود و اکنون با حمایت خالص منفی ۳۲ درصد، حتی از جنگ ویتنام نیز نامحبوبتر شده است. برای نخستین بار در تاریخ آمریکا، هیچگاه شمار حامیان جنگ از مخالفان آن بیشتر نبوده است. اگرچه بخشی از جمهوریخواهان از جنگ حمایت میکنند، اما اکثریت آمریکاییها، از جمله بسیاری از جمهوریخواهان، خواهان پایان سریع درگیری و دستیابی هرچه زودتر به توافق با ایران هستند.
توافق جدید ایران و آمریکا برای پایان جنگ و بازگشایی تنگه هرمز، در واشنگتن با دو روایت متضاد روبهرو شده است. جمهوریخواهان آن را پیروزی دیپلماسی ترامپ و آغاز عصری تازه در خاورمیانه میدانند، اما دموکراتها از جنگی پرهزینه، توافقی مبهم و دستاوردی محدود سخن میگویند. با باقی ماندن اختلافها درباره پرونده هستهای، تحریمها، داراییهای ایران و آینده هرمز، این توافق بیش از یک صلح نهایی، آغاز مرحلهای پرتنش از مذاکرات است.
گزارش پولیتیکو نشان میدهد صبر جمهوریخواهان در برابر ادامه جنگ ایران رو به پایان است. آنان روز کارگر آمریکا را مرز تحمل سیاسی خود میدانند، زیرا افزایش قیمت بنزین، تلفات نظامیان و فشار هزینههای زندگی میتواند به انتخابات نوامبر آسیب بزند. با وجود حمایت از ترامپ، بسیاری از نامزدها و استراتژیستهای جمهوریخواه خواستار پایان سریع جنگ و راهحل دیپلماتیک هستند. طولانی شدن بحران میتواند اعتماد پایگاه محافظهکاران به ترامپ را فرسوده کند.
این مقاله، روایت «ترامپ پختهتر و منضبطتر» را رد میکند و میگوید دوره دوم او نه منضبطتر، بلکه بیمهارتر شده است. در دوره نخست، نخبگان جمهوریخواه، مشاوران اقتصادی و ژنرالها بخشی از رفتار او را کنترل میکردند؛ اما اکنون وفاداری جای تخصص را گرفته است. مهمترین تفاوت، گسترش ثروتاندوزی و منفعتجویی خانوادگی در سایه قدرت است. نویسنده این وضعیت را نشانه ضعف قوانین آمریکا، قطبیسازی سیاسی و بحران حاکمیت قانون میداند.
جنگ ایران خیلی زود به بحرانی سیاسی، حقوقی و نظامی برای آمریکا تبدیل شده و ضعف نهادی کنگره را آشکار کرده است. با وجود ضربالاجل ۶۰روزه قطعنامه اختیارات جنگی، نه کنگره ادامه جنگ را مجاز اعلام کرده و نه ترامپ مسیر خروج نیروها را فعال کرده است. دولت با ادعای پایان جنگ بهدلیل آتشبس، از پاسخگویی میگریزد. این وضعیت، فرسایش نقش قانونگذاری، ناتوانی کنگره و گسترش قدرت جنگی کاخ سفید را برجسته کرده است.
نظرسنجی مشترک ایپسوس، ایبیسی نیوز و واشنگتنپست نشان میدهد جنگ ترامپ علیه ایران به یکی از نامحبوبترین کارزارهای نظامی آمریکا در دهههای اخیر تبدیل شده است. ۶۱ درصد آمریکاییها استفاده از نیروی نظامی را اشتباه میدانند و کمتر از ۲۰ درصد آن را موفق ارزیابی میکنند. افزایش قیمت انرژی، نگرانی از رکود، بستهماندن تنگه هرمز، تردید درباره مهار برنامه هستهای ایران و شکاف در پایگاه جمهوریخواهان، فشار سیاسی و اقتصادی سنگینی بر دولت ترامپ وارد کرده است.
این گزارش نشان میدهد با نزدیک شدن جنگ ایران به مهلت ۶۰روزه، کنگره آمریکا زیر فشار تعیین تکلیف قرار گرفته است. جمهوریخواهان بهجای توقف جنگ، به دنبال تصویب مجوز ادامه آن هستند، در حالی که دموکراتها خواهان مهار درگیری و افزایش نقش کنگرهاند. چهرههایی مانند کریس مورفی بر لزوم پذیرش مسئولیت رسمی تأکید دارند. در مقابل، دولت دونالد ترامپ خود را دارای اختیار کافی میداند و همین مسئله، جنگ را به میدان جدال سیاسی و حقوقی در واشنگتن تبدیل کرده است.
با نزدیک شدن به پایان آتشبس ایران، سیاست آمریکا در دوره دوم ریاستجمهوری دونالد ترامپ میان تشدید نظامی و تلاش برای مذاکره در نوسان است. همزمان، کنگره در حال افزایش فشار برای محدود کردن اختیارات جنگی و بررسی هزینههای سنگین این درگیری است. در داخل آمریکا، حمایت عمومی از جنگ بهشدت کاهش یافته و پیامدهای اقتصادی آن نارضایتی گستردهای ایجاد کرده است. این وضعیت نهتنها شکافهای سیاسی را تشدید کرده، بلکه میتواند بر تصمیمگیریهای آینده واشینگتن و تداوم حضور آمریکا در خاورمیانه تأثیر تعیینکننده بگ…
