از یک گفتوگوی اینترنتی آغاز شد، اما به بحثی گسترده درباره جامعه امروز ایران انجامید. اظهارات فریبا نادری درباره طبقه اجتماعی خود، نهفقط واکنشی مجازی، که بازتاب نارضایتی در میان مردم بود و این پرسش را ایجاد کرد که آیا جامعه با شکاف و گسست مواجه شده است؟
کرباسچی در حالی خط فقر را به رخ میکشد که در اثر سوءمدیریت دولت مورد حمایت وی (دولت روحانی) بالاترین رکوردهای تورم و بدترین ضریب جینی (شکاف طبقاتی) و رشد منفی اقتصادی و تعطیلی هشت هزار کارخانه به ثبت رسید.
طی سالهای گذشته دولتها بدون در نظر گرفتن زمینههای لازم، روی طرحهای جوانی جمعیت تمرکز کردهاند، در حالی که سفرههای مردم هر روز کوچکتر شده و امنیت غذایی در بسیاری از مناطق حتی برای کودکان تضمین نشده است.
در همایش کودکی منهای فقر، احمد میدری، وزیر تعاون، کار و رفاه اجتماعی، به تشریح برنامهها و اقدامات دولت در زمینه حمایت از کودکان بازمانده از تحصیل پرداخت.
مدیر گروه حقوق کیفری و جرم شناسی دانشگاه علامه طباطبایی گفت: کودکانی که مدرسه را زود رها میکنند، در سایه فقر و محلههای پرآسیب بزرگ میشوند، به جمع دوستانی با رفتارهای پرخطر میپیوندند و سرانجام در نخستین تجربه بازداشت و با عنوان «سارق» معرفی میشوند.
راستی بیژن اگر یک روز از محله ما گذشتی و بوی کباب به مشامت خورد، بدان همان است که رودکی بزرگ گفته بود:
بوی جگر سوخته عالم بگرفت
گر نشنیدی زهی دماغی که «تو» راست
سیمین کاظمی، پزشک و جامعهشناس، فقر پریود را یکی از اشکال کمتر دیدهشده اما عمیق فقر جنسیتی دانسته و گفت: «پریود بخشی طبیعی از فیزیولوژی زنانه است، اما در زمینه تاریخی و اجتماعی مردسالاری، همواره بهعنوان امری ناتوانکننده وعامل طرد زنان دیده شده است. در دوران مدرن، هرچند ابزارها و محصولات بهداشتی برای کاهش محدودیتهای پریود ابداع شده، اما همه زنان به آنها دسترسی ندارند. امر جنسیت، طبقاتی است و زنان طبقات فرودست بیشتر در معرض فقر پریود قرار میگیرند.»
مسعود نیلی، اقتصاددان، با بیان اینکه « جامعه در آستانه انفجار اجتماعی است»، گفت: «۳۱ نفر از هر ۱۰۰ ایرانی فقیرند. فقیری که فقط کمبود درآمد نیست، بلکه از دست رفتن تجربهی رفاه، آن را به مراتب خطرناکتر کرده است.»