به گفته دفتر کنترل داراییهای خارجی آمریکا، این درخواستهای پرداخت میتواند شامل انتقالهایی نهتنها بهصورت نقدی، بلکه از طریق «داراییهای دیجیتال، تهاتر، مبادلات غیررسمی یا سایر پرداختهای غیرنقدی» نیز باشد؛ از جمله کمکهای خیریه یا پرداخت در سفارتخانههای ایران.
«دفتر کنترل داراییهای خارجی سه صرافی ارز خارجی ایرانی و شرکتهای وابسته به آنها را در چارچوب طرح خشم اقتصادی و در راستای تلاشهای مستمر برای مختل کردن منابع مالی ایران تحریم کرده است.»
سخنگوی وزارت امور خارجه چین با انتقاد از تحریمهای اخیر آمریکا علیه یک پالایشگاه چینی به بهانه ارتباط با ایران، از واشنگتن خواست به «رویکرد نادرست» اعمال تحریمها و صلاحیت فراسرزمینی پایان دهد.
براساس آخرین دادههای ماهوارهای از مخازن ایرانی بهنظر میرسد بهطور میانگین حدود نیمی از ظرفیت این مخازن تکمیل شده باشد، البته این آمار فقط مربوط به مخازنی است که سقف شناور دارد، مخازن دیگری که سقف ثابت دارند قابل اندازهگیری نیستند و در دادههای ماهوارهای ثبت نمیشوند.
ایرانیان دهههاست در تعلیقی فرساینده زیستهاند: میان تحریم و توافق و اکنون میان جنگ و آتشبس. با این حال، آتشبس شکننده کنونی، این تعلیق را به آستانهای رسانده که پیشتر حتی قابل تصور نبود: تعلیق میان «نابودی تمدنی» و «توافقی بزرگ». این دوگانه، فراتر از لفاظی، نشان میدهد زمان در حال فروبستن فضای میانی تصمیم است. این فروبستگی پیامد بازگشت رابطه ایران و آمریکا به نقطه آغاز است: رابطهای که با رویارویی شکل گرفت و پس از دههها تعلیق در قالب چرخههای «تحریم–توافق»، بار دیگر به همان نقطه بازگشته…