بومگردی - اگر درست فهمیده و عادلانه سیاستگذاری شود - فقط راهی برای سفر نیست؛ راهی برای بازگشت جامعه به ریشههای زنده خود است.
۳۷۳ مطلب
بومگردی - اگر درست فهمیده و عادلانه سیاستگذاری شود - فقط راهی برای سفر نیست؛ راهی برای بازگشت جامعه به ریشههای زنده خود است.
علی ربیعی معتقد است: مشکل از آنجا شروع میشود که اساسا امر سیاستگذاری را با ابلاغ و بخشنامههای مختلف اشتباه گرفتهایم. سیاستگذاری به معنای دیدن همه ذینفعان اجتماعی و اکثریت جامعه است. سیاستهای رسانهای باید واقعنگر و مشارکتمحور شوند؛ نه صرفا دستوری و انقباضی.
اعتماد عمومی در شرایط جنگی، خود بخشی از امنیت ملی است، نه امر حاشیهای. بهرغم بررسیهای متعدد، گفتوگوهای فراوان و تلاش برای فهم منطق تصمیمگیری، هنوز دقیقا روشن نیست که قطع یا محدودسازی اینترنت بینالملل بر چه مبنایی اتخاذ شده است.
در یک دهه اخیر، مساله رسانه در ایران به شدت با مساله وجودی کشور گره خورده است. هدف قرار گرفتن روح و روان جامعه ایرانی از سوی دشمنان، در کنار برخی کاستیهای داخلی از جمله بیتوجهی به نقش رسانه و ضعف در برنامهریزی، این پیوند را عمیقتر کرده است.
علی ربیعی در یادداشتی ضمن انتقاد از طرح اینترنت، تاکید کرد: طرح «اینترنت پرو» ظاهراً به نوعی نظمبخشی طبقاتی به دسترسیها معطوف می شود. همینجاست که مسئله خطرناک میشود: مردم احساس میکنند بستن اینترنت، تداوم فیلترینگ، رونق VPN و اکنون اینترنت پرو، ارتباطی با تامین امنیت ندارد، بلکه با منافع و امتیازهای خاص برای تدوام این رویکرد در دوران پس از جنگ گره خواهد خورد .
دستیار اجتماعی رئیس جمهور معتقد است: قالیباف امروز تنها یک نماینده در مذاکرات نیست؛ او نماینده کشور و نظام است. از این رو حمایت از او و تیم مذاکرهکننده، حمایت از یک فرد نیست؛ بلکه حمایت از انسجام تصمیم ملی برای دفاع از ایران از طریق «دیپلماسی همافزای اقتدار» است.
دستیار اجتماعی رئیس جمهور با اشاره به حوادث اخیر و جان باختن تعدادی از هموطنان، ضمن تاکید بر اینکه من هم داغ جوان دیدهام و این درد را میفهمم، گفت: همه جانباختگان حوادث اخیر فرزندان ما هستند؛ خدا شاهد است که ما هم شبها نمیخوابیم، انتقادات را میپذیریم.
«از منظر روانشناسی اجتماعی و جامعهشناسی میتوان فقدان چشمانداز، کاهش امید و ناامیدی اجتماعی را عامل ذهنیتساز ناآرامیهای دیماه ۱۴۰۴ برشمرد.»
آنچه در دی ۱۴۰۴ رخ داد، بیش از هر چیز نشانه انباشت یک وضعیت از تشدید ناامیدی اجتماعی از ۱۴۰۱ تا ۱۴۰۴ و تبدیل شدن از دست رفتن افق به موتور خشم جمعی بود.
مداخلات خارجی، معمولا نه به تقویت جامعه مدنی، بلکه به تضعیف آن انجامیده و مسیر اصلاحات را پرهزینهتر کرده است. در این میان، هدف اسراییل نیز پنهان نیست: ایرانی ناآرام، فرسوده و درگیر با خود.
