اینکه هروقت قرار است کشور به آرامش و ثبات برسد و از جنگ و درگیری دور شود ناگاه عدهای سروصدائی به راه میاندازند و طبل جنگ دوباره به صدا درمیآید، نمیتواند عادی باشد.
۶ مطلب
اینکه هروقت قرار است کشور به آرامش و ثبات برسد و از جنگ و درگیری دور شود ناگاه عدهای سروصدائی به راه میاندازند و طبل جنگ دوباره به صدا درمیآید، نمیتواند عادی باشد.
احمد زیدآبادی معتقد است: آن کسانی که در داخل کشور، هر مسئولِ دخیل در پایان دادن به جنگ را به باد بهتان و ناسزا میگیرند، به واقع بیش از ترامپ اکثریت این مردم را آزار میدهند!
در مقابل صداهایی که از فاصلهای امن، از آن سوی مرزها، از جنگ و ویرانی سخن میگویند، در چنین شرایطی، سکوت روشنفکران دیگر قابل توجیه نیست. سکوت، بیطرفی نیست؛ کنارهگیری از مسئولیت است.
«نه ایران و نه آمریکا هیچکدام خواهان جنگ نیستند. جنگ خواسته قلبی سران رژیم صهیونیستی بهویژه شخص نتانیاهو است. هرکس در داخل و در خارج بر طبل جنگ بکوبد، باید او را از همسرایان نتانیاهو دانست. افرادی که تلاش میکنند با سوءاستفاده از کلمات ارزشمندی همچون اسلام و انقلاب، ایران را به طرف جنگ سوق بدهند، آگاهانه و یا ناآگاهانه، بزرگترین دشمنان انقلاب و نظام جمهوری اسلامی محسوب میشوند.»
واکنش تندروهای ایران در محکوم کردن توافق موقتی که طی هفته جاری در ژنو نهایی شد را همانقدر می توان اشتباه دانست که ارزیابی فاتحانه کسانی که آن را آغاز دوره ای جدید و امیدوارکننده تر در تاریخ منطقه می دانند. این توافق که به سختی به دست آمد تنها گامی مشروط در جاده ای بلند و پر پیچ و خم، و مملو از مخاطرات است.
