۶۹ مطلب
در بلندای ییلاق، جایی که مه صبحگاهی بر دشتی پوشیده از گلهای زرد سایه انداخته، زندگی عشایر با همان سادگی و صمیمیت دیرینه جریان دارد. از عطر چای دمکشیده بر آتش تا همدلی و تقسیم کار میان اعضای ایل، هر قاب از این سرزمین، روایتگر پیوند عمیق انسان با طبیعت و فرهنگی است که با وجود گذر زمان، همچنان اصالت و هویت خود را حفظ کرده است.
عشایر، یکی از جوامع سهگانه ایران هستند که برای هویت ملی ایران افتخار آفرین بودهاند. سر سلسلههای بسیاری از حکومتهای ایران، ازجمله قاجاریه، زندیه و افشاریه از ایلات بودند که قرنها بر ایران حکومت کردند. قره داغ (ارسباران)، منطقهای کوهستانی در شمال آذربایجان شرقی است که شامل شهرستانهای (اهر، هریس، کلیبر، ورزقان، خدا آفرین و هوراند) میشود، در این منطقه ایلهای بزرگی همچون چلبیانلو، آتمیانلو، قاراچورلو، حاج علی لو، محمدخانلو، حسین اوغلو، حسن بیگلو و ... زندگی میکنند. عشایر آتمیانلو یکی از…
سیویکمین جشنواره فرهنگی ورزشی عشایر آذربایجان شرقی با حضور حدود ۴۰۰ شرکتکننده در رشتههای مختلف ورزشی از جمله اسبسواری، دوومیدانی، طنابکشی و تیر و کمان سنتی، در دو بخش آقایان و بانوان در قشلاق هارنا، از توابع روستای نجفترکمه در بخش آبشاحمد شهرستان کلیبر برگزار شد. در کنار بخش ورزشی، غرفههای صنایعدستی عشایر، پخت آش محلی و نان سنتی، عرضه لباسهای محلی و معرفی آداب و رسوم مردم خون گرم آذربایجانشرقی نیز برپا شده بود که مورد توجه گردشگران و بازدیدکنندگان قرار گرفت.
بسیاری از ساکنان مناطق روستایی و عشایری در سبک زندگی خود همچنان به سنتها پایبند هستند. در ییلاق ویزنه از توابع آستارا خانوادهها جشن ازدواج خود را نیز در دل طبیعت به دور از تشریفات و صرف هزینههای گزاف غیر ضروری برگزار میکنند و زندگی خود را با آسایش آغاز میکنند. سبکی که میتواند الگویی برای پایبندی به ارزشهای سنتی بوده و جشن ازدواج را محفلی برای گردهمایی صمیمی اقوام بدل نماید و جوانان را به جشنی فارق از تشریفات تجمل گرایانه و شروع زندگی بر پایه ساده زیستی سوق دهد.
عشایر ایل قشقایی از اواسط اردیبهشت تا پایان شهریور در مناطق ییلاقی بهسر میبرند.
تصاویری از زنان و مردان عشایر ایران با تفنگ برنو را در ادامه ببینید
زندگی عشایری و کوچنشین ستون فقرات هویت و بقای ایل بختیاری است. بخش قابل توجهی از این ایل، مسیرهای سنتی کوچ را از ییلاقهای سردسیر به قشلاقهای گرمسیر و بالعکس، با وفاداری به دامهای خود طی میکنند.این کوچ فصلی نه تنها برای تأمین علوفه دامها حیاتی است، بلکه بخشی جداییناپذیر از چرخه اقتصادی و فرهنگی این جامعه محسوب میشود. ایل بختیاری نمونهای برجسته از تلاقی سنت و مدرنیته است که همچنان به عنوان بخشی زنده از تاریخ و فرهنگ ایران شناخته میشود.
عشق به همنوع و تعهد به رسالت معلمی، مرز و مکانی نمیشناسد. معلمان عشایر با هر کوچ، بذری از امید میکارند و با هر کلمه، راهی به سوی فردایی بهتر برای فرزندان عشایر میگشایند. فداکاری این معلمان، نه تنها گامی در جهت ریشهکن کردن بیسوادی، بلکه سرمایهگذاری بر آیندهای روشن برای جامعه عشایری و کشور است.
