۵۲۲۵ مطلب
داود محمدنیا، دیپلمات پیشین که سابقه حضور در گفتگوهای محرمانه و مستقیم ایران و آمریکا در عمان در سالهای پایانی دولت احمدینژاد و همچنین مذاکرات برجام را دارد، در برنامه «زوم» فرارو به صحبتهایی که درباره اعتماد به آمریکا از سوی جریان تندرو مطرح میشود، پاسخ داد.
داود محمدنیا، سفیر پیشین ایران در آلبانی، در برنامه «زوم» فرارو بر این موضوع تاکید کرد که مذاکرهکنندگان آمریکایی تا اینجای کار، افرادی ناآشنا به موضوعات مختلف به خصوص حوزه اتمی بودند.
امیرعلی ابولفتح می گوید:ترامپ گفت برجام بد است و من هرچه از ایران می خواهم میگیرم و هیچ چیزی نمی دهم.میگویند به جای پول نقد به ایران کالا می دهیم. باز هم فرقی نکرد. در برجام هم همین قرار بود.مهمترین دستاورد ایران اقتصاد نیست اما آقای ترامپ شما هم که همان فرمول برجام را می روی.»
تفاوت رویکرد باراک اوباما و دونالد ترامپ در قبال ایران، بازتاب دو دکترین متفاوت سیاست خارجی آمریکا است. اوباما با تکیه بر دیپلماسی چندجانبه، برجام را برای مهار برنامه هستهای ایران و کاهش تنشها شکل داد، اما ترامپ با خروج از توافق و اجرای سیاست «فشار حداکثری» به دنبال توافقی گستردهتر و محدودسازی نفوذ منطقهای تهران بود. این سیاست اگرچه فشار اقتصادی بیسابقهای بر ایران وارد کرد، اما نتوانست اهداف نهایی واشنگتن را محقق کند و به تشدید تنشهای هستهای و منطقهای انجامید.
حمید بعیدینژاد، سفیر پیشین ایران در لندن و از دیپلماتهای ارشد مذاکرات هستهای، از اهمیت به ثمر نشستن توافق ایران و ۱+۵ در سال ۱۳۹۴ میگوید.
سعید لیلاز، اقتصاددان، گفت: به قدری رویارویی احتمالی ایران و آمریکا مهم است که کمترین احتمال آن را نباید دستکم گرفت. این یک راه بیشتر ندارد. ما فوراً از این مصالحه استفاده کنیم و یک ثانیه را هم از دست ندهیم. من در اینجا هنوز طرفدار برجامم. ما در برجام در بدترین حالت یک فرصت ده ساله گرفتیم. در این فرصت ده ساله آمریکا خود را بازسازی و احیا کرد اما ما زدیم بر سرو کله یکدیگر تا خود ده سال تمام شد. من این مصالحه را چیزی جز آن برجامی که برای ما زمانی بین شش ماه تا شانزده سال زمان خرید، نمیبینیم.…
در قسمت جدید برنامه «زوم» فرارو، طی گفتگویی با سفیر پیشین ایران در آلبانی و از دیپلماتهای ارشد درگیر در مذاکرات برجام، به تحلیل ابعاد مختلف یادداشت تفاهم ایران - آمریکا و مسیرهای پیش رو پرداختیم.
توافق ترامپ با ایران از نگاه منتقدان، نه نسخهای از طرح مارشال، بلکه نماد عقبنشینی راهبردی واشنگتن است. متن یادداشت تفاهم، امتیازهای اقتصادی فوری از جمله معافیت نفتی، آزادسازی داراییها و احتمال تأمین ۳۰۰ میلیارد دلار برای بازسازی ایران را پیشبینی میکند، اما تعهدات تهران روشن نیست. جنگ، اهرمهای ایران را تقویت کرد، اراده امنیتی آمریکا را کاهش داد و پرسش خروج از خاورمیانه را جدیتر ساخت.
نماینده پیشین آمریکا در امور ایران اعلام کرد: «تفاهمنامه (MOU) و برنامه جامع اقدام مشترک (برجام) در بسترها و شرایط کاملاً متفاوتی شکل گرفتهاند و به همین دلیل مقایسه آنها ارزش چندانی ندارد.»
رییس جمهور پیشین آمریکا گفت: «ایده تحمیل راهحلها با زور یا بمب ممکن است گاهی جذاب به نظر برسد.»
